HODI TANZANIA! Vrolijke chaos

05 augustus 2019

COLUMN 12

* Hodi betekent in Swahili ‘Mag ik binnenkomen?’ Die vraag stelt psychiater Dirk De Wachter in Tanzania, waar hij projecten van Child-Help bezoekt rond spina bifida en hydrocefalie. Hij deelt zijn ervaringen tot en met 5 augustus in dS Avond en in het Belgische dagblad de Standaard. Ook hier op de website kan je meelezen, net als op onze Facebook-pagina Child-Help Nederland.

Door een aantal merkwaardige toevalligheden zijn we op onze laatste dag te gast op een groot huwelijksfeest, bij een rijke familie. Het is een overweldigend gebeuren. Iedereen is uitgedost in feestelijke kledij, de dames in prachtige gewaden waarin alle kleuren van het universum schitteren, de heren meestal voornaam met pak en das. Ik zie wijnrode smokings en helblauwe stoffen en ongewone combinaties. Hier kunnen onze Antwerpse modecoryfeeën nog inspiratie opdoen.

De bruidegom arriveert eerst, zowat een uur later dan gepland, maar dat schijnt niemand te deren. De sfeer is uitgelaten, iedereen spreekt ons aan alsof we verre familie zijn die na jaren terug opduikt. Het is een wirwar van gesprekken in Swahili, Engels en (veel) gebaren.

Plots weerklinkt uitbundige fanfaremuziek en verschijnt de stralende bruid in een wit kleed met eindeloze sleep. De klanken veroorzaken een merkwaardige deining in de massa. Jong en oud begint te dansen, met een natuurlijke begeestering die de hele avond blijft bepalen. Elke gast wordt begroet en voorgesteld voor alle genodigden, ook wij worden met evidente flair ontvangen.

Intussen worden we geanimeerd met verrassende acts. De bruidegom vertelt dat er niets gepland werd, alles verschijnt spontaan in deze vrolijke chaos. Een kloosterzuster prevelt een gebed in Swahili, de meeste gasten bidden mee. We zijn hier duidelijk op een christelijk gebeuren. Een groot gospelkoor zingt en danst liederen met een hypnotiserende overtuiging die we ons in onze streken niet meer kunnen voorstellen. Daarna verschijnt een drumband met danseressen waarbij zelfs de beschrijvingen van Jef Geeraerts tekortschieten.

Het gelovige en het vitalistische zijn hier geen onmogelijke combinatie. Zo gaat dit maar door: acrobaten, toespraken, de meest uiteenlopende muzikale improvisaties, dit allemaal behoorlijk voorzien van spijs en drank. De gasten worden intussen onafgebroken uitgenodigd om mee te dansen. Ook wij dansen urenlang mee, dat moet van mijn studententijd geleden zijn.

In afwachting van mijn terugkeer naar België probeer ik te bedenken wat nu het meest essentiële was, in deze vermoeiende veelheid van indrukken. Ik kom terecht bij Ongeduld van Stefan Zweig, het boek dat ik deze reis las. Fundamentele zaken overstijgen tijd en plaats, zegt hij: ‘Pas als je weet dat je ook voor anderen iets betekent, voel je de zin en het doel van je eigen bestaan.’

HOE KAN JIJ HELPEN?

Steun Child-Help en geef kinderen met een aangeboren handicap in ontwikkelingslanden een eerlijke start.

CHILD-HELP OP SOCIAL MEDIA